تاریخ مبارزات مردم وطن  محبوب ما افغانستان مشحون از قهرمانی ها و جانبازی ها بخاطر استقلال، آزادی وترقی اجتماعی میباشد که در نهضت های استقلال طلبی ،مشروطه خواهی، دموکراسی وعدالت اجتماعی انعکاس یافته است. این مبارزات میهن دوستانه وداد خواهانه هر چند بنا بر عوامل متعدد عینی وذهنی داخلی ، مداخلات مستمرووسیع خارجی در امور داخلی افغانستان ، اشتباهات وکجروی های نیرو های تحول طلب به پیروزی کا مل نرسیدند ،اما آهنگ رشد اجتماعی را تحریک نموده  رکود سیا سی را از میان برداشت و در تشکل وآگاهی مردم نقش عمیق بجا گذاشت وتجارب بزرگی را برای نسل های آینده کشور که بخاطر دموکراسی ، ترقی، رفاه وعدالت اجتماعی مبارزه مینما یند به ارمغان ماند. از درون این جنبش های توفنده آزادی بخش ورهایی بخش دلیر مردان ، حماسه آفرینان وشخصیت های نامدار ظهور نمودند که دردل تاریخ سیاسی افغانستان به خط درشت ثبت گردیده اند. یکی ازاین دلیر مردان وشخصیت های نامدار کشور مرحوم ببرک کار مل رهبر فقید حزب دموکراتیک خلق افغانستان میباشد. مرحوم ببرک کارمل بمثابه شخصیت بزرگ ملی وسیاسی از برجسته ترین چهره های جنبش ملی ، مترقی ودموکراتیک تاریخ معاصر افغانستان است. نیم قرن مبارزه آگا هانه وهدفمند مرحوم ببرک کارمل علیه نا برابری های اجتماعی، دفاع از حقوق خلق زحمتکش افغانستان و کار خستگی نا پذیر بخاطر رفاه وعدالت اجتماعی الگو ومشعل راه نسل های امروز وفردای جنبش ترقیخواهانه ، دمو کراتیک وعدا لت خوا هانه خواهد بود. متاسفانه که این جدو جهد بنا بر عوامل گوناگون بخصوص مداخلا ت خارجی و جنگ تحمیلی  با لای مردم افغانستان مجال تحقق نیافتند.

سه دهه جنگ خانمانسوز و انقطاب عمیق اجتماعی که تا هنوز پایان ان معلوم نیست نه تنها آلام و مصائب غیر قابل تحمل را برای مردم افغانستان به بار آورده است بلکه حق موجودیت مردم مارا بحیث یک ملت ازاد وصلح دوست تهدید میکند. انتظار میرفت که با سقوط رژیم طالبان وپایه گذاری رژیم جدید، تصویب قانون اساسی وبرگزاری انتخابات آزاد ، دموکراتیک وبه کمک مالی جامعه بین المللی به تراژیدی مردم ستمدیده افغانستان نقطه پایان گذاشته شود، با تاسف با ید گفت که چنین نشد.

کوتاهی جامعه بین المللی در تشکیل یک حکومت وحدت ملی، حاکمیت نیرومند مرکزی ،تاسیس اداره موثر، پاسخگو و خدمت گذار مردم، به حاشیه راندن کادر های ملی اعم ازنظامی وملکی، عدم اجرای تعهدات در باره مشارکت سایر نیروها ی سیاسی و اجتماعی خارج از کنفرانس بن در حیات سیاسی، بازسازی موسسات زیر بنائی و ایجاد شغل، تشکیل اردوی ملی با قابلیت دفاعی لازم، خاتمه دادن به نظام جنگ سالاری از طریق خلع سلاح و انحلال ساختار های نیمه نظامی غیر دولتی، ریشه کن ساختن مافیای مواد مخدر و جنایات سازمان یافته و قطع مداخلات خارجی در امور افغانستان، بی تفاوتی دربرابر خواست های مردم، توهین به ازرشها وسنن قبول شده ملی ومذهبی،تجاوز به حریم خانواده وکشتار سیستماتیک مردم ملکی توسط نیروهای خارجی در جریان عملیات خود سرانه احتمالا به مقصد ایجاد ترس وارعاب ویا انتقام، با عث یا س ونا امیدی مردم از دولت وجامعه بین المللی گردید. اکنون دولت وا ئتلاف به اصطلاح ضد تروریزم میخواهند اشتباهات سیاسی وشکست شان را در مبارزه بخاطرتسخیر قلب وروان مردم با فرستادن نیروهای بیشتروجنگ افزارهای کشنده ترجبران کنند که بدون شک موجب وسعت جنگ، ویرانی وسیع ،آواره گی وکوچ اجباری هرچه بیشتر مردم خواهد شد.

وضعیت اسفناک سیاسی ونظامی کشور، تعمیق بحران قدرت ، افزایش خطر سقوط حاکمیت دولتی وعقبگرد سیاسی ضرورت مبرم تشریک مساعی نیروهای ملی ، دموکرات،  تحول طلب، مترقی ووطن دوست کشورو بسیج احاد ملت بر محور منافع ملی ،عدالت اجتماعی وتامین حقوق انسان را بخاطر استقرار صلح ، تحکیم حاکمیت ملی و دولتی وتحقق ارزشهای دموکراتیک قانون اساسی بمیان اورده است. همکاری ووحدت عمل نیرو های سالم اندیش بخصوص درین برهه حساس تاریخ که سرنوشت وطن ، نسل های امروز وفردای ما حل میگردد ، عامل نیرومند جلوگیری از یک بحران فراگیر وسمت دهی دگرگونی های ا جتماعی- اقتصادی در جهت رفاه عامه بشمار میرود. بنظر ما پیروی از سیاست هرچه بد تر، بهتر کار را بجایی نمیبرد وحلال مشکلات افغانستان نیست. غلبه بر مشکلات وطن وجامعه مستلزم  قبول مسئوولیت وآماده گی برای اتخاذ تصامیم دشوار وکار مشترک همه نیروهای سیاسی متعهد ورسالت مند است. تجربه نشان داد که هیچ نیروی سیاسی به تنهایی قادر به حل مسایل دارای اهمیت بزرگ ملی ودولتی نبوده ونخواهد بود. بعقیده ما بخش از مشکلات افغانستان به تشتت، پراگندگی و ادامهً بحران عدم اعتماد بین نیروهای ملی –دموکراتیک وترقیخواه برمیگردد. بدون شک این نیروها در صورت دستیابی به وحدت عمل علی الرغم موانع غیر قانونی وبرخورد تعصب آمیز پالیسی سازان ومجریان ان در افغانستان با استفاده از تمام شیوه های مبارزۀ قانونی و مسالمت آمیز و توسل به دیپلوماسی مردمی ازطریق پارلمان، اشتراک فعال وهدفمند درانتخابات ، روشن ساختن اذهان مردم ازطریق وسایل اطلاعات جمعی وتماس های مستقیم با مردم میتوانند بر روند سیا سی درکشور تاثیر گذارند .

ما به این باور هستیم که اشتراک متحدانه ویکپارچه نیروهای ملی ، دموکرات، ترقیخواه ووطن دوست در حیا ت سیاسی ضا من پیروزی در مبارزه بخاطر اسقرار صلح وثبات ،تحکیم وحدت ملی ،اعمار جامعه مدنی ورفاه عامه فارغ از تبعیض وتمایز بر مبنای نژاد، قوم، زبان، مذهب،جنس، موقف ا قتصا دی واجتماعی وتامین فرصت های برابر انکشاف وتوسعه برای همه ومساوات در برابر قانون میباشد. ما آماده دیالوگ سازنده، انعطاف، تحمل نظریات مخالف و وحدت عمل در شکل وحدت سازمانی، ائتلاف و یا جبهه بدون ادعای خود محوری و تحمیل عقاید خاص در چارچوب منافع افغا نستان ومصالح مردم میباشیم.

ما در حالیکه از تصامیم واقدام مدبرانه ودور اندیشانه رهبری حزب متحد ملی افغانستان ونهضت فراگیر دموکراسی وترقی افغانستا ن در باره آغاز پروسه وحدت سازمانی دو حزب شناخته شده و ادامه دهنده گان سنن پر افتخار مبارزات تجدد گرایانه ، ملی- دموکراتیک و ترقیخوا هانه، قاطعا نه حمایت وپشتیبانی مینمائیم یکبار دیگر وبه طور خاص به پیشواز هشتادو مین سالروز تولد مرحوم ببرک کارمل رهبر فقید حزب دمو کراتیک خلق افغانستان و مبارز نستوه راۀ دموکراسی، عدالت اجتماعی وترقی افغانستان به همه فعالان ، شخصیت های سیاسی، گروه ها ، حلقات واحزاب با گذشته مشترک، مواضع نزدیک ویکسان امروز، مراجعه مینما ئیم تا با توجه به واقعیت های سرسخت جامعه وشرایط بین المللی بدون از دست دادن فرُصت زمینه های همسوئی، همکاری و همبستگی را مشترکأ مساعد نموده  به رستاخیز وحدت خا نواده بزرگ ایشان بپیوندند. ما شیوۀ دموکراتیک حل وفصل مسایل در یک کنگره واحد را پیشنهاد مینمائیم.