هشتم مارچ روز جهانی همبستگی زنان را گرامی میداریم !

 

 روزی که با وجود گوناگونی فرهنگ ها، تفاوت سنتها و یگانه نبودن ملیت ها در صد سال گذشته ، زنان را در کنار هم نشانده است ، روزی که در فلسفه وجودی اش هیچ انگیزه ای به جز یکپارچگی و به دست آوردن خواستهای انسانی برابر برای زنان دیده نمی شود.

با درد و آه ، این روز را در روزگاری  گرامی  میداریم  که در کشور ما آتش  جنگها ، نا امنی ، جور و بیداد هنوز زبانه میکشد . آشکاراست  که در همچو شرایط زن  همانند نیمی از پیکر جامعه ، در گام  نخست بار درد و رنج این پدیده‌ های نکبتبار  را  به شانه میکشد.

تاریخ کشور ما مالامال  قهرمانی ها ،جانبازی ها و فداکاریهای ابر زنان نستوه و مبارز بوده و  زنان کشور ما باپایداری تمام نه تنها رنج زند گی پر از سنگینی ، ناشی از جنگها را بدوش کشیده اند  ، بل  همزمان مجبور بوده‌اند در برابر بیداد گری ، نا برابری ، خود خواهی و مردسالاری قرون اوسطایی دست و  پنجه نرم نموده ،ایستاده گی نمایند.

جنگ و نا امنی ، حتا نا برابری برای بخشی از جامعه ، گاهی پایان پذیر بوده و یا کم از کم از توان  خود باز مانده است ، اما برای زن و تآمین خواستهای انسانی آن ، بویژه در  کشور های  عقب نگهداشته شدۀ مانند کشور ما یک چالش دایمی  است . هر گاهیکه  جرقه های  امیدی به مشاهده رسیده ، سیه دلان سیه اندیش به پا خواسته و زن ، این موجود زیبا و ستودۀ زمان را یکبار دیگر بیر حمانه به بند  کشیده‌اند .

زنان کشور ما با داد خواهی  دادخواهانه، نه تنها در راه بدست آوردن   خواست های  زنان ، بل در کنار تمام آنانیکه  برای دستیابی  برابری اجتماعی بر بنیاد  دموکراسی برای همۀ  مردمان  کشور  میرزمند ، همگام  و پا بر جا بوده و  ماندگار  خواهند ماند.

 

به امید فردای روشن برای سرزمین بلا کشیدۀ ما افغانستان عزیز

 اناهیتا صفدر کارمل